• index
• preview
  • TVDN
  • CLICK
  • LNAP
  • Wonderkamer
  • vreemd gaan
  • materie mens
  • HDB
• present
  • HSVSA
  • DKVVV
  • GS FASE 1
  • AVDG
  • WVDG
  • MÔLUK VAN TINTE
  • LANDSCHAPSLAB
• review
  
  
  • Vakantiemythes
  • Het schone van de Spoortbuurt
  • Of hoe je een park maakt in Vathorst
  • Kijk! Een hele zaal vol sculpturen
  • De verschijning mens
  • Reis naar De Verbeelding
  • MONUMENT VAN DE INDIVIDUELE HERINNERING
  • Toekenning Stimuleringsprijs
• represent
  • KG
  • MVDIH
  • XEMBORITA
  • MVHW & WW
  • PLUS ULTRA
  • RNDV
• collection
  • VDVVDK
  • RIT
  • DBB
• connection
  • DVM
  • LANDSCAPING
  • N & M
  • bNb
  • DECULT DEMARRAGE
• consultancy
  • PHANTASMAGORIA
• curriculum
  • CI of CV?
  • LANTERNA MAGICA

Het Tussen(ge-)zicht

Een wijk in terugtrek…

De sloop van een wijk, terminale ziekte, het is begonnen, geen weg meer terug. Tijd vliegt er overheen in stille afwachting. Misschien zal het nog een hele tijd duren. Het heeft al een hele tijd geduurd. Tussen de hoop om nog even te blijven en de spanning van het naderende einde gaat het leven rustig door.

Nog een zomer voorbij… Vakantiegangers keren terug, er is nog niets veranderd. Zou het nog komen? Vragen hangen in de lucht, besmettelijke onzekerheid.

Herfst. Bladeren vallen in een tapijt van kleuren, warm als een zonsondergang. Een andere schutting? De schuur opruimen? Klussen, nu nog klussen?

Nee…, een huis staat al leeg, zo ongemerkt, bijna stiekem, als de nacht die dag wordt. De verwachte verrassing! Het is nou echt…, zichtbare leegte.

Weer een hele tijd stil. We hebben nog tijd… En dan gaat het snel, verhuizen is een collectief gebeuren. Het mierenkoninkrijk op z`n drukste dag! En weg zijn ze…Op naar een nieuw begin! Zouden ze nog een keer achterom hebben gekeken? Misschien…

Vroeg, bij het aanbreken van de dag gaan bouwmachines happen in muren. In muren en herinneringen. Een spektakel met toeschouwers.

Afgebroken, gescheiden in steen, metaal, hout. Snelle aftakeling, einde in zicht. Sneeuw doet een poging om de wonden te bedekken, als een wit pleister, een groot steriel gaas, wikkeldoeken voor de dode.

Materie in beweging, materie in verandering. Het verleden gemalen, klein korrelig naar de vlakte gebracht. Regen, hemelse wateren doen meestijgen de geur van afgebroken beton.

De sloop vordert. De happers hebben de smaak te pakken gekregen! Weer lege huizen, zonlicht dwarrelt speels door blote ruimten, de wind blaast de geesten schoon. Geen “thuis” meer, alleen tijdelijke vertrekken voor passanten of “unconvinient intruders”. Muren omarmen de afwezige aanwezigheid.

Leeggezogen, de warmte. Bomen, stille getuigen van deze exodus; voor hen die hier geweest zijn bloeit de lente elders. Vogels hebben wel weer hun nesten gebouwd, oerse trouw. De natuur leeft in een cirkel, gelukkig sloopt en bouwt men eromheen.

De wijk is in terugtrek, als een leger dat een stap achteruit doet, vooruit denkend, zijn veiligheid koesterend, happend naar adem, moed opbouwend tegelijk, links of rechts is de uitweg, rechtdoor kan niet meer.

Rechtdoor is de omringde herdenkingsplaats van de eerst gesneuvelden. Een broedoven voor de nieuwe eersten.

Een nieuwe wijk, dezelfde mensen onder nieuwe namen, nieuw en toch altijd dezelfde. Een wijk geboren uit een wijk, als een ziel die met pijn zijn intocht in de wereld aankondigt.

Pijn die verandert in vreugde! Hier zal het leven weer feest vieren!

Laten ze nou iets bouwen! Laten ze nou beginnen! Het nieuwe moet wel een keer uit de grond rijzen!

Dan zal het oude in terugtrek marcheren naar een triomfantelijk einde. En een nog triom fantelijker begin.

Anca Zailer, bewoonster Keizerslanden

Festivalportretten - een selectie