Kunstcentrum Bewaerschole in de Weststraat in Burgh-Haamstede had deze zomer een heel bijzondere tentoonstelling in huis. Van 7 juli tot 3 september 2006 stond onder de noemer ‘De Kunst Van Vakantie Vieren’ het vakantieleven zelf centraal. Op de prachtige locatie van Bewaerschole in hartje Burg-Haamstede werd een VAK®LAB (vakantie laboratorium) ingericht waarin ook daadwerkelijk steeds vier gasten ‘vakantie vierden’. Bianca Runge, kunstenares en lid van Zeeuwse Nieuwe, was één van de vakantiegangers.


De Kunst van het Vakantie Vieren
- door Bianca Runge

Uit de folder: U kunt zich nu al een voorstelling maken over wat u te wachten staat gedurende uw driedaagse arrangement op Schouwen-Duivenland. De manier waarop u dat doet zal bepalend zijn voor hoe u uw vakantie straks zal gaan ervaren, u creëert hiermee namelijk een kader voor uw verwachting. Vanuit deze verwachting, hoog of laag, smal of breed, vlak of geprononceerd, het zal het kader zijn van waaruit u dit VAK®LAB-weekeinde zal gaan opereren. Toekomstbeelden ontstaan tenslotte vanuit een heel specifiek kader van verwachting. Het fenomeen van vooruitblikken noemt men voorpret!

Voordat het bewuste weekend aanbreekt word ik diverse keren per e-mail benaderd over mijn verwachtigingen. De zin dat ik zelf vorm ga geven aan deze Vakantie door middel van mijn verwachtingen blijkt me te benauwen. Het lijkt me de vrijheid te gaan ontnemen om datgene te ervaren wat zich aandient. Ik beantwoord de vragen uiteindelijk zo open mogelijk om me zo min mogelijk vast te leggen.

Tijdens het introductiegesprek bij de koffie thee en broodjes, van de sponsorende bakker, gaat het weekend beginnen. Adriaan blijkt een zeer warme, enthousiaste en geinteresseerde gastheer. De gesprekken lijken te gaan over hoe je met de werkelijkheid omgaat en wat je eigen rol hierin is. Ook het ervaren van dingen die op je pad komen spelen een rol. Of is dit wat ik ervan maak, heb ik het nu over mijn eigen werkelijkheid? Het boeit me wat er komt en welke rol ik hierin speel. Dit vind ik leuk. Er blijkt alle ruimte te zijn om zelf invulling te geven aan dit weekend! Dat stond ook wel in de tekst van de mail maar goed; in de folder stonden ook hele enge, verwachtingenscheppende, plaatjes.

Het eerste gesprek neemt een vreemde wending terwijl de vragen die we per mail hebben beantwoord worden besproken. Ik bewonder eerst onze mede vakantievierder als ik hoor dat ze simpelweg geen enkele vraag beantwoord heeft. Zo kan het natuurlijk ook alhoewel de reden ervoor, dat de pc altijd bezet is dan weer wat tegen valt. Plots zie ik hele andere kanten aan het slapen met vreemden in een onbekende ruimte: wie weet staat onze medevakantievierder ’s nacht met een groot mes naast m'n bed?
Ik verwacht ineens het ergste: 'dode gevonden tijdens kunstproject'. Hoe kom ik aan dit soort gedachten? Komt het omdat we inderdaad aan het 'mimen' zijn tegen een zangeres? En ik vind mimen nog wel zo vreselijk. Zijn we haar aan het pesten?
Nee, is mijn conclusie. Ik wil zelf alleen niet meegaan in een theoretische discussie zonder ander doel dan de discussie of misschien het gelijk krijgen van de een of de ander. Vanwaar deze theoretische discussie? Waar is dit voor nodig? Wat is mijn rol hierin? Ik zie het gesprek meer als een manier om open te staan voor elkaar. Daar valt geen gelijk in te halen? Zelfreflectie is op dit moment het enige boeiende aan het gesprek. Tijd om het gesprek af te ronden en zelf op stap te gaan. De rest van de dag staat open om te gaan doen wat we willen. Dit weekend begint me te bevallen. Ik leer ik mezelf weer een stukje beter kennen. Dat vind ik het mooie aan het ontmoeten van deze mensen en dat is waar dit kunstproject om lijkt te draaien. -Of is dit alweer mijn eigen interpretatie aangezien dit mijn eigen interesse is. -De werkelijkheid is maar net zoals iemand 'm ziet en iedereen ervaart dezelfde gebeurtenis anders.



Het wordt een weekend waarin gebeurt wat er gebeurd. De sfeer is verder uitstekend. We eten een streekgerecht wat gemaakt wordt door Adriaan en bereid wordt met producten van Jaap Verseput. We spotten de nieuwste trends, de enige opdracht die ons dit weekend wordt meegegeven. Retro is in (of nooit uitgeraakt.) De schortenbonten strikken en portemonnees en Jan's trampolinebaan die al 38 jaar bestaat worden bezocht , gefotografeerd en besproken naast alle andere kleine en grote dingen die gedaan worden.

Bedankt Adriaan Nette voor dit fijne weekend!!!




'Hij is een ‘ aangever’, die anderen laat zeggen wat ze denken en waar ze voor staan, en die dat vervolgens spiegelt, waardoor nieuwe beelden ontstaan, innerlijk en uiterlijk.' Marty Bax in Financieel Dagblad 'Vakantiemythes'..... meer

DKVVV® Vakantiefoto's..... meer

Het bestuur van het Prins Bernhard Cultuurfonds Zeeland heeft de Stimuleringsprijs 2006 toegekend aan..... meer

DKVVV® Vakantie-video-clip zie De Bewaerschole

DKVVV® Vakantievragen 'Heeft de hedendaagse pretconsument gedurende de vakantie 'recht op geluk?' .....meer

DKVVV® Vakantiefolder 'de enige verbinding tussen onze binnenwereld en de buitenwereld, tussen onszelf en het andere' .....meer